ดูแบบคำตอบเดียว
  #8  
เก่า 27-12-2014
สายน้ำ's Avatar
สายน้ำ สายน้ำ is offline
Senior Member
 
วันที่สมัคร: May 2009
ข้อความ: 24,976
Default


น้ำตาไหลเป็นทะเล... 1 ทศวรรษ 'สึนามิ' ฝันร้ายของคนไทยที่ไม่จาง!!



26 ธันวาคม 2547 ภัยพิบัติที่เรียกว่า "สึนามิ" ได้คร่าชีวิตผู้คนไปกว่า 230,000 คน ใน 14 ประเทศ ไทยเองก็โดนคลื่นยักษ์สึนามิด้วย เหตุการณ์ครั้งนั้น สร้างความสูญเสียอย่างมากมาย

ชีวิต ทรัพย์สิน สิ่งของ ต้นไม้ ระบบสาธารณูปโภค ทุกสิ่งอย่างหายไปในพริบตา มีเพียงสิ่งเดียวที่ยังคงเหลือ นั่นคือ "ความทรงจำ" ความทรงจำอันแสนเจ็บปวดรวดร้าว ที่ผู้คนซึ่งรอดชีวิต ต้องเผชิญมาจนถึงวันนี้...


เวลาล่วงเลยมากว่า 10 ปี แต่ความโหดร้ายที่เกิดขึ้น กับบุคคลอันเป็นที่รัก ยังไม่เคยจางหายไป เปรียบเสมือนแผล ถ้าหากมันถูกสะกิดโดนเมื่อไหร่ ที่มันยังไม่หายดี มันจะยังเจ็บปวดเสมอ "ไทยรัฐออนไลน์" มีโอกาสลงพื้นที่ก่อนถึงวันครบรอบ 10 ปี เหตุการณ์สึนามิ ที่จังหวัดพังงา พร้อมกับกรมสุขภาพจิต โดยเราได้ไปสำรวจสิ่งใหม่ๆ ที่เข้ามาแทนที่ซากปรักหักพัง



ย้อนกลับไปเมื่อวันนั้น... ผู้เขียนได้มีโอกาสลงไปทำข่าว หลังเกิดเหตุการณ์เพียงไม่กี่ชั่วโมง จะเล่าให้ฟังอย่างนี้ว่า

ก่อนที่รถข่าวจะวิ่งเข้าสู่เขตประสบภัยพิบัติ ผู้เขียนทราบได้ทันที ว่าใกล้จะถึงแล้ว เนื่องจากกลิ่นที่ตลบอบอวลไปด้วยกลิ่นศพ เข้ามาในรถแบบไม่ทันตั้งตัว เพียงเวลาไม่ถึง 5 นาที เราก็ถึง วัดย่านยาว อ.ตะกั่วป่า จ.พังงา จังหวัดที่สูญเสียมากที่สุด ใน 6 จังหวัดที่โดนคลื่นยักษ์ซัด ภาพที่เห็น คือ ศพที่ถูกห่อด้วยผ้าขาว วางอยู่เรียงรายในจำนวนที่นับไม่ถ้วน ตู้คอนเทนเนอร์สำหรับเก็บศพถูกขนมาในอีกไม่นาน คุณหญิงหมอพรทิพย์ โรจนสุนันท์ สวมใส่ชุดสีขาว ทำงานอย่างสาละวน เพื่อบริหารจัดการศพ ก่อนที่จะเก็บศพไว้พิสูจน์เอกลักษณ์ ว่าผู้เสียชีวิตเหล่านั้นคือใคร ขณะที่ศพของชาวต่างชาติเอง ก็เริ่มทยอยมาลงที่วัดอย่างต่อเนื่อง เพิ่มจำนวนขึ้น เพิ่มจำนวนขึ้น อย่างไม่จบไม่สิ้น

ขณะเดียวกัน พื้นที่ซึ่งถูกคลื่นสึนามิทำลายล้าง ก็มีเต็มไปด้วยซากปรักหักพัง ซากบ้าน ซากรถ ซากเรือ และซากศพ เจ้าหน้าที่ อาสาสมัคร ทุกคนต่างเร่งกันค้นหาผู้ประสบเหตุ ด้วยความหวัง ว่ายังมีชีวิตอยู่

หลายวันผ่านไป ปรากฏว่า มีผู้บาดเจ็บ ผู้รอดชีวิตเพิ่มขึ้น ขณะที่ผู้เสียชีวิต กลับเพิ่มมากกว่าผู้บาดเจ็บและผู้รอดชีวิต ไม่แพ้กับยอดผู้สูญหาย ที่เป็นเหมือนปริศนาคาใจจนถึงทุกวันนี้



เสียงร้องไห้ น้ำตา ความซึมเศร้า เข้ามาแทนที่... และมันคือ "ตัวแทนของความสูญเสีย" ผู้คนไม่มีที่อยู่ ไม่มีเสื้อผ้า ไม่มีน้ำ อาหาร ขณะที่ความช่วยเหลือ หลั่งไหลอย่างไม่หยุดหย่อน แต่ยังไม่สามารถตอบสนองสภาพจิตใจได้

ไม่นานสถานการณ์เริ่มดีขึ้น เมื่อทุกคนหายช็อก หายตกใจ สติเริ่มกลับมา ความช่วยเหลือถูกจัดการอย่างเป็นระบบมากขึ้น ความหวังถึงการรอดชีวิตของบุคลอันเป็นที่รัก ก็สวนทางกันทันที หลายคนสูญเสียลูกเมีย บางคนสูญเสียพ่อแม่ หลายคนต้องกลายเป็นตัวคนเดียว ไร้ซึ่งญาติพี่น้อง 1 ชีวิตก็คน 2 ชีวิตคือคนรัก 3 ชีวิตคือครอบครัว บางรายสูญเสียไปถึง 10 คน!!

จากวันเป็นเดือน จากเดือนเป็นปี จากปีเป็น 10 ปี เชื่อได้เลยว่า...ถึงวันนี้ 26 ธันวาคม 2557 ผู้เคราะห์ร้ายที่ยังมีชีวิตอยู่ ไม่อยากให้วันนี้เวียนมาบรรจบ ไม่ใช่แค่ 10 ปี อีก 20 ปี หรือ 30 ปี และตราบเท่าที่ยังมีลมหายใจ ไม่มีใครอยากระลึกถึงเหตุการณ์อันโหดร้ายครั้งนั้น

ความสูญเสีย คือ "บาดแผล" คำถาม คำพูดที่ตอกย้ำ นั่นคือ "เครื่องมือ" ที่มันมักจะกรีดลึกลงกลางใจทุกครั้ง ที่มีคนเอื้อนเอ่ยขึ้นมา "น้ำตา" เป็นคำตอบ ไม่มีใครบอกได้ ว่า "สุขภาพจิต" ของพวกเขาเหล่านั้น ดีขึ้นหรือยัง??

หลังจากได้พูดคุยกับหลายคนที่ประสบเหตุ เราเชื่อว่า ทุกคนสุขภาพจิตดีขึ้นตามลำดับ ทุกคนสามารถประคับประคองชีวิตมาได้ จนเหตุการณ์ผ่านไป 10 ปี แม้เขาเหล่านั้นจะมีชีวิตที่เปลี่ยนไป มีบ้านหลังใหม่ มีที่อยู่ มีอาชีพที่เปลี่ยนไปจากเดิม แต่ความเศร้า ความเสียใจ ถูกสะกิดขึ้นมาอีกครั้ง



แพทย์หญิงเบญจพร ปัญยายง แพทย์ทรงคุณวุฒิ กรมสุขภาพจิต เปิดเผยกับ "ไทยรัฐออนไลน์" ว่า สภาพจิตใจของคนที่นี่ดีขึ้นมากแล้ว ทุกวันนี้ ทุกคนอยู่กันได้ด้วยตัวเอง เราพยายามให้เขาปรับตัว อย่าอยู่กับตัวเอง พูดคุยกับคนรอบข้าง อย่าเปลี่ยนแปลงชีวิตมาก เวลาทุกข์ ก็ไปสวดมนต์ และหาอาชีพให้เป็นเรื่องสำคัญ เพราะมีอาชีพ มีรายได้ การดำเนินชีวิตเขาจะปกติขึ้น แต่บางทีเราก็ต้องระวังบ้าง เพราะบางคนอาจคิดถึงบุคคลที่รัก และอาจมีความคิดอยากจะไปอยู่กับคนรัก นั่นเรียกว่าการฆ่าตัวตาย คือสิ่งที่เราปรารถนาไม่ให้เกิดขึ้นกับใครเลย ซึ่งที่ผ่านมา ก็ไม่เคยมีใครทำแบบนั้น อย่างไรก็ตาม โดยภาพรวมดีขึ้นหมดแล้ว ไม่ต้องกังวลอะไร เพราะความเศร้าเกิดขึ้นได้กับทุกคน แม้แต่ถูกตีหัว หรือเลี้ยงลูก ก็ระแวง ก็กลัวได้เหมือนกัน

ภัยพิบัติ ภัยธรรมชาติ ทุกคนประสบกันได้ แล้วคุณล่ะ!!...เตรียมพร้อมกับเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นอย่างไร?? ความรักในสิ่งของ ในทรัพย์สิน หรือแม้แต่มนุษย์ด้วยกัน คุณได้ทำ ได้ปฏิบัติอย่างดีแล้วหรือยัง??

หากคุณยังทำมันไม่เต็มที่ เริ่มตั้งแต่วินาทีนี้ สร้างเกราะให้สภาพจิตใจคนรอบข้าง แข็งแรง แข็งแกร่งไปพร้อมๆ กัน หากวันใดต้องพบเจอ เราจะได้ปรับตัว และยอมรับมันได้ง่ายขึ้น!!!


จาก ................ ไทยรัฐ วันที่ 27 ธันวาคม 2557
__________________
การเมืองไม่ยุ่ง มุ่งแต่รักษ์ทะเลไทยจ้า ....

แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย สายน้ำ : 28-12-2014 เมื่อ 09:23
ตอบพร้อมอ้างอิงข้อความเดิม